Tymczasowo – wątków dużo – i nie wszystkie ziemskie może nawet.

Bardzo dużo różnych tematów i wątków się ostatnio pojawiło, i się cisną, i proszą się, by je poruszyć. Większość praktyczna, życiowa, ważna, nawet bardzo ważna, i co jeszcze ważniejsze: aktualna, bardzo aktualna, a nawet przyszłościowa, rzecz można..

ale.. Jakaś hierarchię i plan trzeba wprowadzić, bo też i nie można o wszystkim na raz i o wszystkim wszystko, nigdy się tak nie udało i nie uda.

Był kiedyś w Polszcze rabbi Bunam, nazywany Mądrym, który miał plan i pomysł, by napisać książkę, w której zawrze wszystko co na temat człowieka można powiedzieć. I nazwać tę książkę chciał “Adam”.
Jednak, przemyślawszy wszystko, odstąpił od swojego zamiaru.
Zaprawdę mądry był rabbi Bunam.

Tak więc i ja, muszę wszystko przemyśleć, o czym się da pisać, a o czym się nie da, a z tego o czym się da, trzeba przemyśleć jak, i w jakiej formie, by ktokolwiek zrozumiał i jakąś korzyść odniósł.

Tak na przykład – choćby – w kwestii pisania o Pozaziemskich Cywilizacjach, to kilka dni temu zauważyłem, że istnieje choćby tak problem:

Oficjalnie przyjmuje się, że nigdy nie nastąpił kontakt ludzi 
z jakąkolwiek inteligentną cywilizacją pozaziemską (takie założenie wynika z utrzymywania, że brak jakichkolwiek przekonywujących dowodów na takie kontakty, czy to z przeszłości czy obecnie..- abstrahuję tutaj zupełnie od tego, czy jest to słuszne czy nie, nie o tym piszę).

Jeśli spojrzeć na to zagadnienie z innego punktu widzenia, można stwierdzić, że może być to twierdzenie całkowicie fałszywe.
Kontakt z różnymi inteligentnymi cywilizacjami 
(ich przedstawicielami itd.) był zawsze i jest nadal, tylko, że nie przybiera on form oficjalnie czy publicznie spodziewanych, postrzeganych czy wyobrażanych, jak taki kontakt mógłby nastąpić i wyglądać.

Dzieje się tak z różnych względów, z których bardzo istotne są choćby takie jak te, że ludzie różnią się od siebie w wielkim stopniu, zarówno intelektualnie jak też moralnie (duchowo) oraz to, jak ukształtowane są systemy społeczne i pewne społeczno-informacyjne mechanizmy i instytucje,
szczególnie te wykształcone przez XIX-wieczną 
i XX-wieczną cywilizację na Ziemi.

Tak więc, kontakt indywidualny i nieoficjalny, niepubliczny, 
miał miejsce zawsze i ma miejsce nadal, natomiast przedmiotem fascynacji tłumów czy opinii publicznej pozostaje kontakt pomiędzy ludźmi a “Obcymi” jako pewien medialny czy fabularny twór, ukształtowany na podstawie częściowo prawdziwych, częściowo celowo zmanipulowanych informacji, z jeszcze większą dozą zupełnie dowolnych domysłów, fantazji i myślenia życzeniowego.

Jest jeszcze jeden aspekt: ludzie, którzy mają najpoważniejsze i najrzetelniejsze informacje w tym zakresie, którzy są najbardziej ostrożni i sceptyczni, obiektywni i uważni w interpretacji, nie przekazują tych informacji publicznie, a nawet swoim znajomym, z bardzo prostego powodu.
Jak myślicie, jakiego?

Jak dużo tutaj jeszcze pozostaje do powiedzenia, prawda?

Oj, dużo.

Jednak jakąś kolejność i jakąś formę, choćby tymczasową, znaleźć trzeba.

A przy tym warto trzymać się – trzeba! – przyjętych na siebie zobowiązań.

Tak więc w pierwszej kolejności, wypełniając zobowiązanie, pojawi się tutaj, już za chwilę może, zobaczymy, jak mi się szybko będzie pisać..i znajdować… następny odcinek cyklu:

Nowy Człowiek na Nowe Czasy – cz. 10

A później może zahaczymy jakiś inny wątek, czy temat…

pozdrowienia od Lwów!

i sam Was pozdarwiam także

A.. kolega miły, przyjacielski, muzyk (bardzo utalentowany także tekściarz i myśliciel społeczny) – Krzysztof Rodak, był tak miły, że przesłał mi takie to oto obrazowanie na mój temat.. A że tym tematem w 10-tkę trafił, to od razu pokazuję! I dziękuję!

M

Please follow and like us:
error0

Owidiusz non Olet

O ile pamiętam Owidiuszowi zawdzięczamy zwięzłe:
“sztuka ukrywa wysiłki sztuki”.

Tapeta na górze niniejszego bloga
(widoczna w pełnym rozmiarze tylko w formacie komputerowym)
przedstawia dzieło sztuki.
Zostało mi ono podarowane (może dlatego, że był to dar dla daru) tak,
że mogłem je utrwalić, ale nie ja je stworzyłem. Niemniej w kategoriach esteto-logicznych, handlowych i prawnych jestem jedynym autorem pracy.

Konie na krakowskim rynku są zmęczone.
Wpędzone w niezłą kabałę.
Ale duchy koni są rześkie, z chrap bucha im duch.
Szlachetni wysmukli jeźdźcy siodłają je nieśpiesznie.
Sylwetki w podróżnych opończach ledwo widać.
Co nam to mówi o ludziach?
Co nam to mówi o celach człowieka i jego wolności?
Duch. Para. Bruk.
Uczucia.


Oryginalną pracę można zakupić, wykończenie ręczne,
jedyny egzemplarz materialny, sygnowany, certyfikat,
oprawa, (format: circa 80×60), cena 2100 pln
Oferty i zapytania, możliwe przesłanie do obejrzenia większego formatu:
poevision@poevision.com
lub tel. 660544718

Please follow and like us:
error0